|
آشتياني |
دكتر اسماعيل. (متولد 1271
ش) نقاش و استاد نقاشي، شاگرد كمال الملك و فارغ التحصيل دارالفنون و استاد
دانشگاه ( در هنرهاي زيبا)، از كارهاي معروفش: استاد و خودش، قهوه
خانه، و خواب درويش است. |
|
آقا احمد |
نقاش دوره قاجاريه، فرزند
آقا نجف اصفهاني است. |
|
آقا زمان |
نقاش و قلمدان ساز عصر محمد
شاه قاجار بود، كه يا صاحب الزمان امضاء مي كرد. |
|
آقا صادق |
نقاش و قلمدان معروف دوره
قاجاريه (فتعليشاه و ناصرالدين شاه) است كه يا صادق الوعد
امضاء مي كرد. آقا صادق سبك صفويه را با سبك اروپايي مخلوط مي كرد. |
|
آقا محمد جعفر |
نقاش دوره قاجاريه، فرزند
آقا نجف اصفهاني است. |
|
آقا محمد كاظم |
نقاش دوره قاجاريه، فرزند
آقا نجف اصفهاني است. |
|
آقا نجف اصفهاني |
نقاش و قلمدان ساز بزرگ
دوره قاجاريه فرزند آقا بابا نقاش است. آقا نجف اغلب كارهاي خود را به ضل
السلطان (پسر ناصر الدين شاه) تقديم مي كرد. فرزندان و نوه هاي آقا نجف از
هنرمندان بوده اند. سبك كار او مخلوطي از نقاشي ايران و اروپا بوده است. |
|
آقا ميرك اصفهاني |
(قرن دهم هجري) استاد نقاش
و قلمندان ساز، معاصر شاه طهماسب اول، شاگرد بهزاد بوده است. |
|
بهرامي |
محمد. (متولد 1305 ش) در
حين تحصيلات متوسطه به نقاشي مي پرداخت و پس از پايان اين دوره به دانشكده
هنرهاي زيبا وارد شد و رشته نقاشي را گذراند پس از آن در سازمان هنري پارس
خدمت هنري خود را با تربيت شاگردان آغاز كرد. تابلوهاي فراواني با الهام از
شاهنامه فردوسي ساخته است و تابلوي كابوس او مشهور است. |
|
بهزاد هراتي |
كمال الدين. (فوت 942 ه ق)
نقاشي معروف، در درباز سلطان حسين ميرزا در خراسان بود، كه سپس همراه شاه
اسماعيل صفوي به تبريز آمد، او نخستين نقاشي است كه بعد از تسلط مغول به شيوه
ايرانيان نقاشي كرد. بهزاد مدتي رئيس كتابخانه شاهي در تبريز بود، خواجه
عبدالعزيز، استاد مظفر علي از شاگردان او هستند، قبر بهزاد در باغ شيخ
كمال تبريز جنب مزار شيخ است. |
|
تجويدي |
محمد. (متولد 1303 ش) نقاش
معاصر، در خانواده اي نقاش پا به عرصه وجود گذاشت تحصيلات خود را در هنرستان
هنرهاي زيبا پايان داد. و در آنجا مشغول به تدريس شد. |
|
حيدريان |
استاد علي محمد. (متولد
1275 ش) نقاش و موسيقي دان معاصر، شاگرد كمال الملك استاد دانشكده هنرهاي
زيباي تهران بود. استاد حيدريان بيشتر در زمينه صورت سازي كار مي كند، تابلوي
تصوير مهندس بغايري و ظهير الدوله و فروغي از كارهاي معروف او است. |
|
درودي |
علي. (متولد 1259 ش) تذهيب
كار و نقاش معروف از مردم طالقان است، كه مدتها در مدرسه صنايع مستظرفه مشغول
كار بوده است. |
|
راضي اصفهاني |
از شعراي ايران و از مردم
اصفهان مي باشد او علاوه بر شعر در هنر نقاشي نيز استادي چيره دست و نامي به
شمار مي رفت و به (زماناي نقاش) شهرت داشت. او در سال 1112 ق، در قيد حيات
بود. |
|
راوندي |
(تولد 555 يا 550 ه ق) نجم
الدين محمد بن علي بن سليمان بن محمد بن احمد بن همة مكني به ابوبكر مؤلف
كتاب راحة الصدور مي باشد وي مردي فاضل و دانشمند شاعر و نويسنده بود در حسن
خط بي بديل و به قول خود هفتاد گونه خط ضبط كرده و در عمل تذهيب و نقاشي مصحف
كاري استاد بوده است. |
|
رسام |
نام نقاشي، معاصر بهرام گور
بود. |
|
روحاني شيرازي |
(تولد 1257 ه ق) ميرزا علي
بن مير عبدالوهاب يزداني ابن وصال شيرازي در شيراز به دنيا آمد. وي در خط و
ادب و نقاشي ماهر بود. دوبار به هندوستان سفر كرد و سفر نامه اي نوشت و كتاب
بينوايان هوگو را به نظم در آورد. |
|
زاويه |
محمد علي. نقاش و مينياتور
ساز، معاصر شاگرد علي درودي است. |
|
ساعي |
(وفات 1004 ه ق) تخلص
مصطفي از شاعران عثماني در قرن دهم هجري است. وي از مردم عثماني بود و در
نقاشي مهارت بسزا داشت. |
|
سلطان محمد |
(قرن 10 ه ق) نقاش و مذهب
ايراني معاصر با اواخر دوره سلطان حسين بايقرا وعهد شاه اسماعيل اول و شاه
طهماسب اول و استاد نقاشي پادشاه اخير بود. وي مردي مبتكر و داري تخيلي عجيب
بود. گويند براي امير علي شير ساعتي بزرگ بساخت كه در سر هر ساعت هيكلي از
بالاي آن بيرون مي آمد و با چوبي كه در دست داشت به تعداد ساعات گذشته ضرباتي
به نقاره بالاي ساعت مي نواخت. |
|
شفيع |
عباس بن رضا عباسي. (نيمه
دوم قرن 11) نقاش معروف دوره شاه عباس دوم است. |
|
شيخ |
حسين.(متولد 1279 ه ق) نقاش
معروف معاصر، شاگرد كمال الملك، تابلوهاي وي بيشتر در كاخهاي سلطنتي نگهداري
مي شود. از آثار معروف او: هفت سين، سقا و طبيب و مريض است. |
|
شيخ زاده |
0قرن 10 ه ق) نقاش و
مينياتور ساز ايراني. وي شاگرد بهزاد بود. |
|
صادقي بيك افشا |
(فوت 1018 ه ق) نقاش و
شاعري از ايل خدا بنده لو كه زماني كتابدار سلطنتي بود، و در آغاز سلطنت شاه
عباس كبير مقرب درگاه بود ولي سرانجام عليرضا عباسي جاي او را گرفت. |
|
صنيع الملك |
ميرزا ابوالنحسن (1299 -
1283 ه ق) نقاش معروف عصر قاجاريه و عموي كمال الملك است كه تحصيل نقاشي را
در ايتاليا به پايان رسانيد، و مورد تشويق محمد شاه و ناصر الدين شاه قرار
گرفته بود، در سال 1277 ه ق، رييس چاپخانه دولتي شد، و در نامه دولتي اغلب
نمونه كارهاي او را نشر مي دادند، در سال 1278 به صنيع الملك ملقب شد. صنيع
الملك در سال 1279 به يك قطعه نشان و حمايل مفتخر شد؛ از آثار او: وصف سلام
ناصر الدين شاه است كه از محل اصلي به موزه ايران باستان منتقل شده است. |
|
صنيع همايون |
عبدالحسين. (فوت 1340 ه ق)
نقاش و مينياتور ساز دوره قاجاريه، فرزند آقامحمد كاظم است، و آقاي شكرالله
صنيع زاده نوه دختري اوست. |
|
عباسي |
رضا. (از 974 - 1044 ه ق)
مشهور به آقا رضا عباسي پسر علي اصغر كاشي نقاش معروف زمان شاه عباس بزرگ است
كه از طرف شاه عباس ملقب به عباسي شد. وي يكي از ماهرترين و استادترين نقاشان
عهد خود بود چه در زمان شاه عباس مراودات بازرگاني ايران و اروپا بسيار خوب
بود. نمونه هايي از نقاشيهاي اروپا منجمله ايتاليا در بازرا اصفهان رواج داشت
و از اين راه ذوق نقاشي و تشويق نقاشان در شاه عباس تقويت شد. ميرزا رضا بعلت
تماس مستقيم با مردم توانست آثار با ارزشي كه ترجمان روحيات مردم زمان خود
بود بوجود آورد. از آثار او در بسياري از موزه هاي معتبر اروپا موجود است. |
|
علي اشرف |
(متولد در حدود 1120
ق) نقاش گل و بوته ساز و صورت ساز، مبتكر شيوه اي خاص بود، آثار فراواني از
او باقي است. |
|
عليرضا تبريزي |
(قرن 11 ه ق) عليرضا، نقاش
و يا خطاط مشهور دوره صفويه است. |
|
عليقلي ماهر |
(قرن 11 ه ق) اردبيلي
تبريزي دامغاني متخلص به ماهر. وي شاعر و نقاش و خطاط بزرگ است، ديواني نيز
دارد. |
|
غفاري |
محمد. كمال الملك را به
بينيد. |
|
فهمي |
تخلص سلطان محمد خوا بنده
پسر شاه طهماسب صفوي است. وي در فن نقاشي و موسيقي مهارت داشته است. |
|
كريمي |
علي. نقاش و مينياتور ساز
معاصر، شاگر علي درودي است. |
|
كمال الملك |
محمد غفاري. (فوت 1319)
استاد محمد غفاري (كمال الملك)، استاد كامل نقاشي از مردم كاشان است، كمال
الملك فرزند ميرزا بزرگ در جواني به تهران آمد، دروه دارالفنون را بپايان
رسانيد. و بعد به اروپا رفت و به مطالعه نقاشي پرداخت، سپس به عراق سفر
كرده، به ايران مراجعت نمود. در سال 1307 به نيشابور سفر كرد و كنچ انزوا
گزيد. و پس از 93 سال زندگي بدرود حيات گفت. تالار آيينه از شاهكار
هاي اوست. مقبره استاد در نيشابور در جوار مقبره شيخ عطار است. |
|
لامعي |
(فوت 938 ه ق) محمود بن
عثمان بن علي از نقاشان دوره امير تيمور گوركاني است كه به امر وي به
ماوراءالنهر رفت و پس از آموزش نقاشي به خدمت او برگشت. |
|
لطفعلي شيرازي |
نقاش و قلمدان ساز دوره
قاجاريه، جد دكتر صورتگر است. |
|
محمود خان صبا |
ملك الشعرا بهار. (1228 -
1311 ه ق) نقاش، خوشنويس، شاعر و مجسمه ساز ايراني در دوره قاجاريه است،
بيشتر كارهاي هنري ايشان در كاخ گلستان موجود است، تصوير فاضل خان گروسي
يكي از شاهكارهاي ايشان است. |
|
مصور الملكي |
حسين. (متولد 1269 ش) نقاش
معروف ايران كه از سن يازده سالگي در كارگاه پدرش به نقاشي پرداخت و بعد از
فوت ايشان مدتي قلمدان ساخت، سپس در سن 38 سالگي به اروپا و مكه سفر كرد و به
اصفهان مراجعت نمود و در آنجا به تعليم پرداخت از تابلوهاي معروف ايشان،
آبادي تخت جمشيد، جنگ نادر شاه با محمد شاه هندي، شكست محور و فتح
متفقين است. |
|
مظفر علي |
(فوت 990 ه ق) مظفر علي از
نقاشان معروف و خواهر زاده استاد بهزاد است كه در خدمت او كسب اين هنر نمود و
به مرتبه كمال ترقي رسيد. پدر مظفر علي، حيدر علي، از اهل تربت است، بهمين
جهت اين استاد هنرمند را مورخين « تربتي » نوشته اند اما نشو و نمايش
در تبريز و قزوين بوده است. مظفر علي نزد شاه طهماسب معزز و محترم بود، و
تصاوير عمارت دولتخانه، و چهل ستون اين پادشاه در قزوين، اكثر از ارقام زرين
فام اوست. فوتش در قزوين اتفاق افتاد و او را در مزار شاهزاده حسين به خاك
سپرده اند. |
|
مولانا ياري |
برخي اصل او را يزدي دانسته
و بعضي او را شيرازي نوشته اند، در نقاشي و تذهيب استاد مسلم بود. در زمان
سلطنت سلطان حسين ميرزا بايقرا به خراسان رفت، چون بسيار با استعداد بود مورد
توجه واقع شد. امير عليشير نوايي كه پيوسته حامي هنرمندان بود او را مشمول
عنايت و توجه قرار داد. ياري تا اوان سلطنت شاه اسمعيل اول صفوي در قيد حيات
بوده و سال فوتش بدرستي معلوم نيست. |
|
مؤيد پردازي |
حسينعلي. (متولد 1264 ق)
نقاش تهراني، فارغ التحصيل دار الفنون است، مدتها به تعليم و تعلم نقاشي
پرداخته و با مطبوعات همكاري داشت، راهنماي نقاشي و گلدوزي او چاپ شده است. |
|
مير سيد علي |
(فوت 967 ه ق) فرزند مير
مصور نقاش مشهور است كه هر دو از نقاشان خراسان بودند و مير سيد علي در ترمذ
تولد يافته و جامع جميع فنون بود، خاصه در نقاشي و تذهيب، در مجلس سازي و
تصوير بسيار چابك دست و موشكاف شد.
در عهد شاه طهماسب در
كتابخانه همايون كار مي كرد و در سال 951 كه همايون پادشاه به ايران آمد در
خدمت وي با جمعي ديگر هنرمندان از هر طبقه به هندوستان رفت و به ملازمت اين
پادشاه اختصاص يافت واز اين زمان اسلوب نقاشي ايراني در هندوستان رواج يافت و
اين مكتب اساتيد فراوان بوجود آورد.
مير سيد علي شعر هم مي سرود
و « جدايي » تخلص مي كرد. |
|
نادر تبريزي |
كلبعلي متخلص به نادر از
شاعران عهد صفويه است و هم نقاشي مي كرده و هم زرگري مي دانسته است. |
|
نباتي تبريزي |
از شاعران قرن دهم است. وي
از نقاشي و لاجورد شويي اوقات مي گذرانده است. |
|
نيك زاد |
علي اصغر. (متولد 1303 ش)
نقاش و مينياتورساز تبريزي است، و با مطبوعات نيز در زمينه كاريكاتور سازي
همكاري داشت. |
|
وزيري |
محسن. (متولد 1305 ش) نقاش
مدرن ايراني، فارغ التحصيل هنرهاي زيبا است.وي 10 سال در ايتاليا به تكميل
اطلاعات خود پراخت. |
