موسيقي دانان ايران-s,sh

حرف « س »
سالار السلطنه	نصير الدين ميرزا (فوت 1333) وي در شعر و موسيقي دست داشت، و در پاريس پس از عمل جراحي خطرناكي درگذشت.
سائب خاثر	(وفات 63 ه.ق) مكني به ابوجعفر فارسي ليثي يكي از ائمه موسيقي عرب و اصل او ايراني است. صوتي خوش داشت و اول كسي است كه در مدينه عود ساخت و با آن غنا كرد و به استاد معبد مغني مشهور است وي در واقعه حره كشته شد.
سركب	نام موسيقي داني در دربار ساساني. گروهي از خاورشناسان او را همان سركش دانسته اند.
سركش	موسيقي داني كه در زمان خسرو دوم زندگي مي كرد و جز مطربان دربار بود.
سرمست عراقي	نوازنده ني است.
سلطان محمود چنگي	استاد. نوازنده دوره صفويه است.
سلطان محمود طنبوره اي	نوازنده دوره صفويه است.
سليمان اصفهاني	نوازنده ني است.
سماع حضور	سنتور نواز دوره ناصري و شاگرد محمد صادق خان است.
سماعي حبيب	(1280-1325 ه.ق) فرزند سماع حضور، از استادان موسيقي و نوازنده سنتور. در سن 12 سالگي سنتور را نيكو مي نواخت و آوازي نازك و مطبوع داشت و در حين خواندن و نواختن تلفيقات شيرين و هيجان انگيز در قسمتهاي ضربي ايجاد مي كرد كه مخصوص خود او بود.
سنتور خان	(قرن 13) محمد حسن استاد موسيقي و سنتور نواز و معاصر اوايل سلطنت ناصرالدين شاه قاجار و از نوازندگان مخصوص دربار.
سنجري	حشمت. از بزرگترين موسيقيدانان معاصر است كه در هنرستان عالي موسيقي سمت هاي مختلفي را داشته است. رهبراركستر سنفونيك تهران (1334).
سيد مهدي دبيري	از تار زنان مشهور است.
حرف « ش »
شاطر جلال	نوازنده خنياگري بوده كه در سال 970 ه.ق، از اصفهان به كاشان آمد .
شاه مراد خراساني	از موسيقي دانان معاصر شاه عباس بزرك كه به واسطه استادي فراوان مرد توجه قرار گرفت.
شاه يدي	يدالله ميرزا. نوازنده ني است.
شريف	فرهنگ. نوازنده تار دوره معاصر است.
شمس وراميني	استاد. نوازنده دوره صفويه است.
شهسوار چهار تاري	استاد. نوازنده دوره صفويه است.
شهناز	جليل. نوازنده تار دوره معاصر است.
شهنازي	علي اكبر. فرزند و شاگرد حسين قلي و نوازنده تار است.
شيدا	علي اكبر. (قرن 13 ه.ق) موسيقي دان و شاعر تصنيف ساز ايراني. تصنيفهاي وي مقبول عموم بود و عارف او را بر خود مقدم مي دانسته و از او به نيكي ياد كرده است. وي مردي درويش و وارسته بود مختصري سه تاري مي زد و خط نستعليق را هم خوش مي نوشت. آهنگهاي و اشعارش بسيار مطلوب و دلنيش است.