|
حرف «
ن » |
|
نايي |
شيخ نايي از موسيقي دانان
همزمان امير عليشير نوايي و مورد حمايت وي بوده است. |
|
ناصحي |
حسين (متولد 1304 ش) مقدمات
موسيقي را در هنرستان موسيقي تهران فرا گرفت و در سال 1321 به كنسرواتوار
آنكارا وارد شد. ناصحي يك كوارتت زهي، سه قطعه كوچك براي پيانو و ملودرام
رستم و سهراب را تصنيف كرده است. |
|
نايب اسدالله |
(قرن 13 ه.ق) موسيقي دان،
استاد ني بود كه در عصر خود مشهور خاص و عام بود، نايب اسدالله علاوه بر
آهنگهاي ايراني بسياري از آهنگهاي خارجي را نيز با ني اجرا مي كرد. |
|
نايي |
ملامحبعلي ني نواز هروي از
شاعران قرن دهم است وي خطي خوش داشته و در ني زدن استاد بوده است. |
|
نديم |
(درگذشت 213 يا 183 ه.ق)
ابراهيم بن ماهان بن بهمن. وي اصلا ايراني است كه در كوفه به دنيا آمده و در
موصل زندگي مي كرد. از بزرگان و موسيقي دانان قرن دوم و سوم ه.ق است. وي در
فن موسيقي كه نزد استادان ايراني آموخته بود از نزديكان دربار مهدي و
هادي و هارون خلفاي عباسي شد. او در نواختن عود و آواز زبر دستي تمام داشت. |
|
نشيط فارسي |
(فوت 80 ه.ق) از موسيقي
دانان ايران در صدر اسلام است. |
|
نعمت الله خان |
معروف به اتابكي تار نواز
بزرگ كه در كرمان در دستگاه فيروز ميرزا نصرت الدوله بود و سپس به تهران آمد
و به دستگاه اتابك منتقل شد. |
|
نكيسا |
نوازنده ايراني در دوره
ساساني (عده اي او را يوناني دانسته اند) كه نغمه جامه دران از اوست. |
|
نوايي |
مهدي. استاد ني و معلم حسن
كسايي و شاگرد نايب اسدالله بود. |
