|
حرف « ج » |
|
جرجرائي |
(وفات 251 ه.ق) محمدبن فضل
مكني به ابوجعفر از وزراي فاضل و اديب عباسيان بود، وي در موسيقي دستي تمام
داشت و در سال 249 ه.ق از طرف المستعين بالله به وزارت رسيد. |
|
جعفر |
(685 - 748 ه.ق) ابن ثعلب
بن جعفر الادفوي ملقب به كمالالدين و مكني به ابوالفل.مورخ بوده است و از
ادبيات و فقه و موسيقي هم اطلاع داشت. |
|
جلال باخرزي |
از نوازندگان دوره صفويه
است. |
|
جواد خان قزويني |
كمانچه نواز ايراني است. |
|
جوانويه |
نام رامشگري است از مردم ري
كه ابراهيم موصلي ارجاني موسيقي را از وي فرا گرفته است. |
|
حرف « ح » |
|
حافظ |
احمد قزويني از جمله مطرابن
و نغمه سرايان عهدشاه عباس مي باشد. |
|
حافظ جلاجل |
با خرزي. از جمله موسيقي
دانان و نغمه سرايان عهد شاه عباس است. |
|
حافظ مظفر |
قمي يكي از موسيقي دان و
نغمه سرايان عهد شاه عباس است. |
|
حافظ هاشم |
قزويني يكي از موسيقي دانان
و نغمه سرايان عهد شاه عباس است. |
|
حبيب عودي |
از نوازندگان دوره تيموري
است. |
|
حرير |
يكي از علماي موسيقي كه
استاد اسحاق ابن ابراهيم موصلي بوده است. |
|
حسن سنتوري |
سنتور نواز دوره ناصري و
شاگرد محمد صادق است. |
|
حسين |
طنبوره اي، ميرزا ـ نوازنده
دوره صفويه است. |
|
حسين صبوحي |
(وفات 1078 ه.ق) شاعر و
موسيقي دان و هنرمند سده يازدهم. از خوانسار برخاسته و به تبريز رفته. وي تار
را نيكو مي نواخت و قصه حمزه و شاهنامه خوب مي خواند. |
|
حسين |
ابن طاهر بن زيله اصفهاني
مكني به ابومنصور معروف به ابن زيله، متولد اصفهان. دانشمند رياضي و طبيعي و
موسيقي دان. او شاگرد ابوعلي سينا بوده است. كتاب «الكافي» را درباره موسيقي
نگاشته است. |
|
حسينقلي |
فرزند آقاعلي اكبر و شاگرد
آقا غلامحسين و ميرزا عبدالله نوازنده زبر دست تار. |
|
حنانه |
مرتضي (متولد 1301 ش)
موسيقي دان، رهبر اركستر سنفونيك تهران (از سال 1331) صاحب اثاري چون ،
دستبند لعل، آهنگ بختياري و ... مي باشد. |
|
حرف « خ » |
|
خالقي |
روح الله (1285 - 1344 ه.ش)
موسيقي دان، از مردم كرمان، ليسانسيه دانشسراي عالي (1313) . از تاليفات
ايشان در زمينه موسيقي؛ سرگذشت موسيقي ايران، هم آهنگي موسيقي، نظري به
موسيقي و ساز و آهنگ باستاني بايد نام برد. |
|
خرم |
همايون. ويولونيست معاصر
ايران. |
|
خوش نواز |
كمانچه نواز ايراني. |