موسيقي دانان ايران-f,gh,k,g

حرف « ف »
فارابي	ابونصر (متولد 259 ه.ق) از مردم فارياب خراسان، در علم و فلسفه و موسيقي پيشرفت فراوان كرد، اختراع سنتور را به او نسبت مي دهند، فارابي نوازنده زبر دستي بود و كتاب الموسيقي الكبير بزرگترين اثر او در موسيقي است كه در آن عصر منتشر شده است.
فتنه	نام كنيزك بهرام گور مي باشد كه چنگ را در نهايت خوبي مي نواخته است.
فراهاني	ميرزا علي اكبر (1280 - 1337 ) فرزند آقا علي اكبر فراهاني است، نخستين تعليمات موسيقي را از برادر بزرگتر خود « ميرزا حسن » كه استاد زمانه بود پرورش يافت. گويند با كمك «سيداحمد» نامي كه سه تار مي زد و دستگاه دان بوده، رديف موسيقي را منظم كرده است. رسم زمان او چنين بوده كه آهنگهاي را سينه به سينه فرا مي گرفتند و خط موسيقي در كار نبود لذا ميرزا عبدالله رديف موسيقي ايران را در « هفت دستگاه » تنظيم كرد و به دست شاگردان خود سپرد.
فرهت	هرمز (معاصر) از موسيقي دانان معاصر ايران مي باشد.
حرف « ق »
قانون	جلال. نوازنده عود دوره معاصر است.
قانوني شيرازي	رحيم. نوازنده عود است.
قطب الدين شيرازي	(فوت 710 ه.ق) از نويسندگان و فلاسفه ايران كه در كتاب دره التاج لعزة الدباج خود از موسيقي به تفضيل سخن گفته است.
قطب الدين نايي	از نوازندگان دوره تيموري است.
قلي خان	كمانچه نواز ايراني است.
قهرماني	اسماعيل. او نوازنده چيره دست تار مي باشد.
حرف « ك »
كسايي	حسن. ني زن معاصر ايران. شاگرد مهدي نوايي است.
حرف « گ »
گريگوريان	روبيك‌(متولد 1294 ش) از موسيقي دانان ايران، فارغ التحصيل هنرستان موسيقي تهران، نخستين كسي كه ترانه هاي محلي ايراني را جمع كرده كه معروفترين آنها مسم مسم و هي يار هي يار مي باشد، گريگوريان تا سال 1330 رهبر اركستر سنفونيك تهران بود.