|
غلامحسين. (1251 - 1305
ه.ش) آهنگساز ايراني كه در تهران به دنيا آمد.پدرش (حاجي بشير) اهل طالقان
بود و اندكي سه تار مي زد و چون به موسيقي علاقه داشت، غلامحسين را از كودكي
به مدرسه موزيك دارالفنون سپرد.
غلامحسين به دربار رفت و
آمد داشت و ساز نوازندگان را مي شنيد.سپس پيش «آقاحسينقلي» به تكميل فن
پرداخت و بعد از سالها تمرين در نواختن تار و مخصوصاً سه تار، مهارت يافت و
بهترين شاگرد استاد خود شد.
درويش، نوعي آهنگ ضربي به
نام «پيش درآمد» ساخت كه تا سالها بعد از او رواج بسيار داشت. ساخته هاي او
روان و سليس است و رنگهاي او نيز بسيار زيباست. آهنگي هم به نام «يولكاي
درويش» دارد. چند تصنيف دارد كه اشعار آنها از «ملك الشعراي بهار» است و
نمونه هاي بسيار خوبي از موسيقي ملي زمان اوست.
درويش، كه به عنوان «ياپير
جان» شهرت داشت، تار و سه تار را نيكو مي نواخت و مردي صاحب ذوق و خوش مشرب
بود.
درويش، شاگران بسياري داشت
از آن جمله: شكري، صفايي، دادور، موسي معروفي، ني داود، ارسلان درگاهي،
ابوالحسن صبا، حسين سنجري. |
