s-sh-موسيقي ايراني

حرف ( ص)	« از صبا تا صيار »
صبا	نام آهنگي از آهنگهاي موسيقي.
صحت نامه	تصنيفي است در موسيقي ساخته نصيرالدين طوسي.
صفا	از گوشه هاي موسيقي در دستگاه شور است.
صفاهان	نام پرده اي از موسيقي كه آن را در آخر شب سرايند.
صفاهانك	يكي از دوازده مقام موسيقي.
صوت الفتح	پنجاه و نه ضرب. از ضربهاي موسيقي ايران مي باشد.
صوفيانه	سه ضرب ( ديك دك ). از ضربهاي موسيقي ايراني مي باشد.
صيار	آواز چنگ را گويند.
حرف ( ض )	...
ضرب اصول	از گوشه هاي دستگاه شور است.
حرف ( ط )	« از طاقديسي تا طنطنه »
طاقديسي	نام نوايي است از سي لحن باربد.
طرنگشت	آواز تار و سازهاي زهي.
طنطنه	آواز تنبوره ورود و بربط را گويند و به معني آواز نقاده و كوس نيز گفته شود.
حرف ( ع )	« از عراق تا عقده گشا »
عراق	از گوشه هاي دستگاه شور است.
عقده گشا	از گوشه هاي دستگاه شور است.
حرف ( غ )	« از غرد تا غنه »
غرد	نوايي است از موسيقي.
غم انگيزم	از گوشه هاي دستگاه شور است.
غنايي	شعر غنايي يا شعر موسيقي، شعري است كه حاكي از عواطف و احساسات روحي باشد. فخر، حماسه، حكمت و تعليم، مدح، هجا، رثا ء، تشبيب، وصف مناظر و نظاير آنها همگي در اين گونه به چشم مي خورد.
غنچه كبك دري	لحن بيست و ششم از سي لحن باربد.
غنه	تحريري است از موسيقي كه در هنگام غنا و سراييدن بخيشوم بيني و دماغ ادا كنند.