h-kh-موسيقي ايراني

حرف ( ح )	« از حاجياني تا حقه كاووس »
حاجياني	از گوشه هاي دستگاه شور است.
حربي	پنج ضرب ( ديك دك ديك دك ). از ضربهاي موسيقي ايران است.
حزان	اصطلاح موسيقي است.
حزين	از گوشه هاي موسيقي ايراني در دستگاه شور است.
حسيني	از گوشه هاي دستگاه شور است.
حصار	از گوشه هاي دستگاه سه گاه است.
حصارك بدل	لحني از الحان موسيقي.
حقه كاووس	يكي از الحان سي گانه باربد است. اين آواز را حقه كاس نيز گويند.
حرف ( خ )	« از خارا تا خفيف »
خارا	از گوشه هاي موسيقي در دستگاه شور است.
خارج خوان	اصطلاح موسيقي است و بر كسي اطلاق مي شود كه خارج از دستگاه آواز خواند.
خاركن	نام نوايي است از الحان موسيقي كه از غايت فرح خار غم از دل مي كند.
خانه عنقا	نام نوايي از موسيقي است.
خاوران	نام يكي از گوشه هاي دستگاه ماهور است.
خجست	نام نوايي است از موسيقي كه آن را خجسته نيز گويند.
خسرواني	از نغمه هاي دوره ساساني كه در مايه ماهور نواخته مي شود و لحني كهن است كه مبتني بر نثر به مدح و آفرين خسرو پرويز نواخته مي شد. در واقع خسرواني يك نوع اشعار هجايي بوده و همانند ترانه ها و سرودهاي كنوني است.
خفيف	بيست و پنج ضرب. از ضربهاي موسيقي ايران است.