|
حرف ( آ ) |
« از آيين جمشيد تا آرايش
خورشيد » |
|
آيين جمشيد |
از آوازهاي سي گانه باربد.
اين لحن را نظامي ساز نوروز خوانده است. |
|
آذربايجاني |
از گوشه هاي دستگاه شور
است. |
|
آرايش خورشيد |
از لحان سي گانه باربد است.
در برهان قاطع نام اين آواز آرايش جهان آمده است. |
|
حرف ( الف) |
« از ابوعطا تا اوفر » |
|
ابوعطا |
يكي از متعلقات دستگاه شور،
كه گامش با آن يكي است و تنها اختلاف آن با شور در توقف مكرر روي درجه چهارم
( نت شاهد ) و درجه دوم ( نت ايست ) است. حجاز نيز شبيه به ابوعطا است و
بيشتر براي خواندن مناجاتهاي مذهبي و قرآن بكار مي رود. |
|
ابوالچپ |
نغمه اي كه در ماهور و راست
پنچ گاه آيد. |
|
ارجنه |
نوايي و لحني است از
موسيقي. |
|
اسپهان |
نام آهنگي از موسيقي. |
|
اسپهانك |
نام آهنگي از موسيقي. |
|
اشكنه |
نام نوايي از موسيقي است. |
|
اشوراوند |
از اصطلاحات موسيقي است. |
|
اصباهان |
نام مقامي است از كليه
دوازده مقام موسيقي و آن را اصفهانك نيز خوانند. |
|
اصفهان |
يكي از چهار مقاله اصلي
موسيقي است داراي دو فرع، حسيني و نوا، نام پرده اي از دوازده پرده موسيقي،
اصفهانك نيز گفته مي شود. |
|
اصول ثقيل |
يكي از هفده اصول موسيقي و
اصول را به هندي تال گويند. |
|
اصول خفيف |
يكي از هفده اصول موسيقي. |
|
اصول دار |
در هيات نوازندگان كسي را
گويند كه اصول نگاه دارد يا با اشارات دست و چوب و با ضرب آنان را به اصول
رهبري كند.
آن كه با طبل يا دف يا
دورويه( دايره ) اصول نگاه دارد و خوانندگان و رقاصان و ورزشكاران را رهبري
كند. |
|
اصول فاخته |
نوع يازدهم از هفده گونه
اصول در موسيقي است. نام اصولي باشد كه از هفده بحر اصول موسيقي و آنرا فاخته
ضرب هم خوانند و نام صوتي هم هست. |
|
افشار |
نغمه اي از دستگاه شور است،
گوشه هاي مهم آن عبارتند از: درآمد، جامه دران، مثنوي پيچ، قرايي، شاه ختايي. |
|
اوج |
از گوشه هاي دستگاه شور
است. |
|
اورنگي |
يكي از الحان سي گانه باربد
است. |
|
اوفر |
هشت ضرب ( ديك دك دك ديك
ديك دك ) از ضربهاي موسيقي ايران است. |