خلاصه داستان:

سال 1945، انگلستان. گريس زن تنهايي است كه در غياب شوهرش - كه از جنگ بازنگشته - همراه 2 فرزندش، «آن» و «نيكلاس» در خانه اي مجلل با معماري ويكتوريايي زندگي در جزيره دورافتاده «جوزي» زندگي مي كند. 2 فرزند او نسبت به نور حساسيت دارند. به همين دليل پرده هاي خانه هميشه بسته است. اين خانه فاقد تلفن، راديو و حتي برق است و شمع تنها منبع نور آن هاست. يك روز 3 تن از خدمتكاران سابق (پيشخدمت سالخورده خانم ميلز، باغباني پير به نام تاتل و زن جوان و لال به نام ليدا) زنگ خانه گريس را به صدا در مي آورند. او با اين تصور كه اين 3 مي خواهند به جاي خدمتكاران قبلي - كه بدون دليل ناپديد شده اند - مشغول كار شوند، وظايفشان را به دقت توضيح مي دهد و آن ها نيز بدون هيچ اعتراضي كار خود را آغاز مي كنند. «آن» و «نيكلاس» تحت مراقبت هاي شديد مادر و تعاليم مذهبي سختگيرانه او قرار دارند. به تدريج وقايع عجيبي اتفاق مي افتد. صداهاي نامفهومي شنيده مي شود. «آن» ادعا مي كند كه پسربچه اي كوچك را همراه يك پيرزن ديده است. درها بسته باز مي شود و پيانو ناگهان شروع به نواختن مي كند. گويي خانه در تسخير ارواح قرار گرفته است...

يادداشت:

ديگران، نخستين فيلم انگليسي زبان الخاندرو آمنابار، كارگردان جوان اسپانيايي است. او با پرداخت پيچيده و ماهرانه خود، جلوه اي قدرتمند به فضاي اشباح فيلم مي بخشد. وقتي 3 خدمتكار پا به پله خانه گريس مي گذارند، او وضعيت خانه را به دقت برايشان تشريح مي كند. پنجره ها در همه حال بايد با پرده هاي ضخيم پوشانده شود و هيچ دري را نبايد باز كرد، مگر اين كه در قبلي بسته شده باشد. اين خانه، 50 در، 15 كليد و تعداد فراواني راهروي تاريك و اتاق هايي به شكل غار دارد و... در اين شرايط آمنابار، پازل خود را به دقت طرح ريزي و 2 ساعت بعدي را صرف مرتب كردن آن مي كند. او با دقتي مثال زدني، قطعات اين پازل را كنار هم قرار مي دهد. تبحر آمنابار در خلق هراس، واقعا در خور تحسين است. او مي داند آن چه نمي بينيم به مراتب ترسناك تر از آن چيزي است كه مي بينيم.... نيكول كيدمن، موقعيت بي ثبات گريس را با چنان اعتبار و اطميناني به تصوير در مي آورد كه به خودي خود ترسناك است. شگرد سرد و غيردوستانه كيدمن، كه گه گاه سد راه استعداد درخور تحسين او مي شود، در اين فيلم مبناي پيچيده ترين و لايه لايه ترين نقش آفريني او تا به امروز مي شود. كيدمن همچون تيلدا سويينتن فيلم در اعماق، در قالب مادري پريشان، شخصيت داستاني خود را فراتر از تمام قواعد شناخته شده، به خوره اي از احساسات بي ثبات و جنون آميز مي برد.