يادداشت:

مولن روژ، تصنع خالص است. ملغمه اي است از عناصر بصري و موسيقايي تقليدي و مصنوعي خيره كننده در خدمت يك قصه به شدت تصنعي. باز لورمان كارگردان پراستعداد استراليايي مهارت غريبي در تركيب كردن سبك هاي سينمايي، موسيقايي از خود نشان داده تا چكيده اي از زندگي سرخوشانه پاريس اواخر قرن نوزدهم را تعريف كند. ولي از آنجا كه كه او با شخصيت ها و قراردادهاي كليشه اي سر و كار داشته، تاثير و كوبندگي اش در همان سطح پر زرق و برق فيلم محدود مانده است. فيلم تبليغات عظيم خود را با نمايش افتتاحيه جشنواره كن آغاز كرد و تبليغات گسترده تري با تاكيد بر عناصر موزيكال و طراحي لباس و صحنه و ستارگانش نيكول كيدمن و يوان مك گرگور به دنبال خواهد آمد و بسياري از كشته مرده هاي فيلم موزيكال مطمئنا به اين تبليغات پاسخ مثبت خواهند داد. ولي فروش فيلم بستگي به بينندگان 15 تا 30 ساله اش دارد كه آيا از داستان فيلم و از پرداخت موزيكال ترانه هاي راك و پاپ خوششان خواهد آمد يا نه؟

اگر فيلم را فقط در چارچوب موزيكالهاي پر زرق و برق در نظر بگيريد، كار لورمان يك سر و گردن از تمام فيلمهاي موزيكالي كه هاليوود اين اواخر ساخته بهتر است و حالا قابليت او در به تصوير كشيدن و جان دادن به قطعات رقص و آواز كاملا با استادان سينماي موزيكال مثل بازبي بركلي قابل مقايسه است...

كوتاه شده از مقاله تاد مك كارتي (هفته نامه سينماجهان - شماره 13 - سه شنبه 29 خرداد 1380)