|
یادداشتی بر فیلم:
اوج و فرود
سیاوش، فیلم جوان پسند یکدستی بود که اگر لحظه های
موفق و سینمایی نداشت، ضعیف و آماتوری هم نبود. اما پارتی یک فیلم پر فراز و
نشیب است. در عین اینکه لحظه های موفق و سینمایی مثل فصلهای مسابقه رقص و فصلهای
ملاقات در زندان دارد، صعفهای آشکاری هم دارد. مثل افت شدید فیلم پس از مرگ
آزاد و پایان بندی بسیار بد.
هدیه تهرانی مثل همیشه خوب است. راحت و روان. علی
مصفا متفاوت و قابل قبول ظاهر می شود و سامان مقدم نشان می دهد که چیزی در
چنته دارد. اگر وقت خود را صرف ظواهر سیاسی و جنجالهای حاشیه ای آن
نکند و فقط و فقط به سینما بپردازد. تنها می ماند یک نکته: سامان مقدم
در جایی گفته بود که سیاوش از اولین فیلم دو کارگردان بزرگ سینمای ایران -
مسعود کیمیایی و داریوش مهرجویی - بهتر و قابل قبول تر است. اما اگر سیاوش بهتر از
الماس 33 و بیگانه بیا بود، در عوض پارتی به گرد پای گاو و قیصر نرسید.
احمد شاهوند
A_Shahvand@yahoo.com
|