|
وثوق |
|
اعتماد. پايداري.
استواري. باور. |
|
وجيه |
|
مهتر قوم. سيد عوم.
شريف قوم. روي شناس. گويند كه كسي داراي حصال حميده باشد و شأن او را ايستكه
معروف و شناخته گردد نه ناشناس. خوشگل. |
|
وجيهه |
|
مؤنث وجيه.
خداوند جاه. زن زيبا. زن صاحب قدر و منزلت.
وجيه و خوشگل. |
|
وحدت |
|
يگانه شدن. يكتايي.
يگانگي. انفراد. تنهايي. يكي. عينيت. اتحاد. |
|
وحشي |
|
واحد وحش. يك جانور
دشتي. جانور صحرايي رمنده از مردم. غير مأنوس از حيوان و انسان. مقابل متمدن.
بري. بياباني. وحشي را معني جز انكه ذكر شد بسيار است كه از آن جمله است جانب
بيروني از بعض اندام و پشت كمان و پس مردم و ... |
|
وحيد |
|
يك. فرد و منفرد. تنها
و يگانه. |
|
وحيده |
|
مؤنث وحيد.
زن يگانه و منفرد. |
|
وخشور |
|
پيامبر و سول را
گويند. |
