|
سياح |
|
صيغه مبالغه بسيار سير
كننده، سياحت كننده و مسافر |
|
سياره |
|
قافله و كاروان، ستاره كه
به حركت خود متحرك باشد و مجموعه آنها كه سيارات گفته سوند هفت است. قمر،
عطارد، زهره، شمس، مريخ، مشتري و زحل. |
|
سيامك |
|
در اوستا سيامك به معني
سياه موي مند و داراي موي سياه آمده است. |
|
سياوخش |
|
سياوش |
|
سياوش |
|
دارنده اسب نر سياه. |
|
سيبو |
|
سيب كوچك، يا بوي سيب. |
|
سيبويه |
|
ابو بشر عمر و بن عثمان
بن قنبر فارسي بيضاوي و سپس عراقي مصري ملقب به سيبويه. |
|
سيد |
|
پيشوا و مهتر قوم و
سردار. مهتر، لقب فرزندان پيغمبر. دانا و فاضل و حكيم. مرد كريم. |
|
سيده |
|
مونث سيد. |
|
سيروان |
|
نام رودي كه آن را سيروان
رود گويند. |
|
سيروس |
|
كوروش |
|
سيف |
|
شمشير زدن. شكافته شدن.
به شمشير كسي را زدن. |
|
سيما |
|
نشان و علامت. قيافه.
چهره. صورت. |
|
سيمبر |
|
اشاره به بدن سفيد است.
سيم تن. سيمين تن. |
|
سيمين |
|
نقره گين. منسوب به سيم و
نقره. از سيم. |
|
سينا |
|
سوراخ كننده. نام كوه طور
است. |
|
سينداد |
|
از مرزبانان پارسي است كه
برديار عرب برزمين كنده و حضرت الموت فرمان داده است. |
|
سيندخت |
|
نام مادر رودابه كه مادر
بزرگ رستم و همسر مهراب شاه والي كابل است. |
