|
پرارين |
|
به لغت زند و پازند
خوب و نيكو باشد. |
|
پراشتوك |
|
پرستو، پراستوك،
چلچله، |
|
پراهام |
|
نامي است پارسي باستان
و معرب آن ابراهيم است |
|
پرتاش |
|
نام ولايتي از
تركستان. |
|
پرتان |
|
از سلاطين مغول پيش از
چنگيز خان. |
|
پرتو |
|
شعاع. روشنايي. روشني.
نور ضياء. |
|
پردك |
|
چيستان. لغز معما.
كردك. |
|
پردوش |
|
پر شيب. شب. قبل از
ديشب. |
|
پرستك |
|
پرستو. پرستوك.
پراستوك. پراشتوك. |
|
پرستو |
|
پرنده كوچكي كه پشت و
دم آن سياه است و سينه سفيد و منقار سرخ دارد. آن را چلچه نيز گفته اند. |
|
پرمان |
|
امر. فرمان. |
|
پرند |
|
جامه ابريشمي بي نقش و
ساده. حرير . حرير ساده . پرنيان. |
|
پرندوش |
|
شب گذشته را گويند. |
|
پرنگ |
|
فروغ و برق شمشير و
تيغ جوهر دار را گويند. رونق و جلا وتلالو و برق هر چيز. |
|
پرنيان |
|
پرند. |
|
پروا |
|
محابا. باك. مهابت.
بيم. ترس. هراس.
از نامهايي كه براي
زنان مي گذارند. |
|
پروانه |
|
حشره اي ايست پرنده.
شب پره.
معين الدين كاشاني يكي
از عمال دولت مغول.
از نامهايي كه زنان
برگزينند. |
|
پروساتس |
|
نام فرزند اردشير اول
هخامنشي دراز دست. |
|
پرون |
|
نام بيژن گيو باشد. |
|
پرويز |
|
پيروز. مظفر. فاتح.
منصور. |
|
پروين |
|
شش ستاره باشد به
يكديگر نزديك مانند خوشه انگور. |
|
پرهام |
|
نامي ست پارسي باستاني
كه معرب آن براهيم است. |
|
پري |
|
موجود خيالي حاحب پر
كه اصلش از آتش است و بچشم نيايد و غالبا نيكوكار است. |
|
پريچهر |
|
آنكو چهره و سيماي پري
دارد. پريروي. پريچهر هم گفته مي شود. |
|
پريچهره |
|
پريچهر. |
|
پريدخت |
|
در داستانهاي ملي
ايران نام دختر پادشاه چين است كه سام پسر نريمان عاشق او شد و زال پدر رستم
از او زاد. |
|
پريدوش |
|
شب پيش از دوش. پريشب. |
|
پريرخ |
|
آنكه روي چون پري
دارد. پري رخسار. پريچهر پريروي. |
|
پريرو |
|
پريرخ، پريچهره. |
|
پريزاد |
|
پري زاده، فرزند پري،
پري نژاد. |
|
پريسا |
|
كسي كه فنون پري
خواند. مخفف پريساي، افسونگر، پريخوان. |
|
پريشان |
|
در حال پرشاني. پريش.
پريشيده. |
|
پريوس |
|
مانند پري، پري وار،
چون پري. |