|
خائوس |
|
بنابر اعتقاد يونانيان يكي از خدايان بوده و
كنايه از ظلمت در بدو پيدايش و خلقت جهان است. |
|
خاتم |
|
انگشتري. مهر و انگشتري كه بدان مهر كنند. |
|
خاتون |
|
خانم، بانو. اين لفظ براي احترام به نام زن
متصل مي شود مثل زينب خاتون، سكينه خاتون. |
|
خادم |
|
خدمتكار، پرستار، پرستنده، نوكر، گماشته،
ملازم. |
|
خادين |
|
نام بهديني در فروردين يشت |
|
خارجه |
|
ملك غير از وطن براي شخص. |
|
خارجي |
|
مقابل داخلي، بيگانه . اجنبي |
|
خارس |
|
يكي از مورخين بوده كه نامش در تاريخ ايران
باستان آمده است. |
|
خارف |
|
در لغت به معني نگهبان نخلها آمده است. |
|
خاري |
|
تخلص شاعري تبريزي بوده است كه اين بيت از
اوست. |
|
خازم |
|
از سرداران بزرگ عرب كه به جنگ خارجيان اباضيه
رفت. |
|
حازن |
|
نگهبان. خزانه چي و نگهبان خزانه. ذخيره كننده
و حفظ كننده مال ذخيره. |
|
خاسف |
|
لاغر، نزار، مرد فقيه |
|
خاش |
|
نام برادر افشين است كه بنا به شهادت مازيار
ابن خاش به كوهيار برادر مازيار نامه نوشت و اسلام آورد. |
|
خاشع |
|
جايي دگرگون شده و منزلي نمانده در وي و جايي
كه كسي در آنجا رسيدن نتواند. فروتن. ذليل. عجز و لابه كننده. خاضع. |
|
خاصبك |
|
يكي از امراي سلطان مسعود بن محمد طبرين ملكشاه
بود. |
|
خاطب |
|
مرد خطبه خوان مرد زن خواهنده و بدين معني نيز
باشد خطيب و شوهر و داماد. |
|
خاطره |
|
اموري كه بر شخص گذشته باشد و آثاري از آن در
ذهن شخص مانده باشد. |
|
خافض |
|
خوش و خرم. صاحب وقار و سنگين. |
|
خافضه |
|
زن ختانه، زني كه ختنه زنان كند و فرود آورنده. |
|
خافي |
|
پنهان و پشيده. پري |
|
خافيه |
|
نهان، پنهان، پوشيدگي،
|
|
خاقان |
|
لقب پادشاه تركان و
پادشاه چين. پادشاه بزرگ. |
|
خاكي |
|
منسوب به خاك. |
|
خالد |
|
جاودان. جاودانه.
هميشه و جاودان. پايبند. |
|
خالده |
|
خالد. |
|
خالق |
|
نو بيرون آورنده.
آفريدگار. |
|
خان |
|
خانه، بيت، رئيس،
امير، بزرگ، رئيس به نزديكان. |
|
خانبايا |
|
مشار، صاحب كتابنامه
كتابهاي چاپي فارسي ايران. |
|
خانچي |
|
نام يكي از سرداران
آزادخان رقيب كريمخان زند است. |
|
خانم |
|
بانو. خاتون. بي بي.
كدبانو. |
|
خاور |
|
مشرق، آفتاب |