|
جلال |
|
بزرگوار شدن. جاه. بلندي
رتبه. قدرت. قوت. شوكت. |
|
جلاله |
|
از نامهاي زنان است. |
|
جلاير |
|
شاعر ايراني كه در عهد
شاه اسماعيل اول صفوي و سلطان حسين بايقراي. تيموري مي زيسته است. |
|
جليل |
|
كلانسال، بزرگوار، آنكه
قدر و مرتبه اش بلند باشد.
نامي از نامهاي خداي
تعالي |
|
جمال |
|
خوب صورت و نيكو سيرت
گرديدن. زيبا بودن. نيكويي. زيبايي. خوش صورتي. |
|
جمشيد |
|
نام پادشاهي معروف است كه
در اول جم نام داشت يعني سلطان و پادشاه بزرگ. سبب جمشيد گفتن آن شد كه او
سير عالم مي كرد و چون به آذربايجان رسيد روزي بود كه آفتاب به نقطه اول حمل
آمده بود. فرمود كه تخت مرصعي برجاي بلند نهاده و تاج مرصعي بر سر نهاد و بر
آن تخت نشست. چون آفتاب طلوع كرد شعاع و پرتو آفتاب بر آن تاج و تخت افتاد و
شعاعي در غايت روشني پديد آمد و چون بر زبان پهلوي شعاع را شنيد گويند اين
لفظ بر جم افزودند و جمشيد گفتند يعني پادشاه روشن و در آن روز جشن عظيم
كردند و آن روز را نوروز نام نهادند. |
|
جمعه |
|
آدينه، روز آخر هفته. |
|
جميل |
|
از مشاهير شاعران عرب است
كه به سال 83 عمري در گذشت. |
|
جميله |
|
زن زيبا روي . خوب و نيكو
سيرت. زن نيكو. |
|
جناب |
|
اصفهاني از شاعران و
خطاطان اصفهان است. |
|
جنيد |
|
سلطان صوفيه كه از او
كرامات بسيار نقل كنند. |