|
عباد |
|
جمع عبد يعني بندگان. |
|
عباس |
|
بسيار ترشروي. شير
بيشه. شيري كه شيران از او بگريزند. |
|
عبد |
|
بنده. غلام. جمع آن
عبدون و عبيد است. |
|
عبدل |
|
عبد بنده ملوك. نام
شهر حضرت مونت نيز باشد. |
|
عبده |
|
شيخ محمد عبده
سياستمدار و علم مصري كه به اتفاق سيد جمال الدين اسد آبادي نشريه عروه
الوثقي به كار تأليف و تدريس پرداخت. |
|
عبدالله |
|
بنده خدا. |
|
عبرت |
|
پندگرفتن. سنجيدن.
مقياس گرفتن. |
|
عبيد |
|
نظام الدين عبدالله،
شاعر و نويسنده قرن هشتم. |
|
عتيق |
|
لقب ابوبكر صديق است.
|
|
عثمان |
|
سومين خليفه از خلفاي
راشدين و سومين خليفه اسلام. |
