- آوازهاي سرزمين مادري ام (بهمن قبادي)

دومين ساخته بهمن قبادي برخلاف ساخته قبلي اش بشدت متكي به داستان است و همينقدر كه بهمن قبادي توانسته تصاوير مستند دلخواه خود را در قالب يك داستان جذاب و پركشش بريزد، كافي است تا آوازهاي سرزمين مادري ام يك فيلم محكم و قدرتمند از آب دربيايد.

- اثيري (محمدعلي سجادي)

اثيري، بهترين فيلم محمدعلي سجادي و يكي از بهترين فيلمهاي معمايي / جنايي تاريخ سينماي ايران است. سجادي در اثيري شخصيت پردازي را رها مي كند تا به داستان و فضاسازي بيش تر بپردازد.  فضاسازي فيلم درخشان است. تماشاگر را با خود همراه مي كند. اما شخصيتها همچنان هويت مشخصي ندارند. پايان فيلم به قد و قواره كل فيلم نمي رسد، اما گذشته از همه اينها، اثيري هيچكاكي ترين فيلم سينماي ايران است.

- ارتفاع پست (ابراهيم حاتمي كيا)

ارتفاع پست اولين فيلم غيرجنگي حاتمي كيا و يكي ديگر از فيلمهاي زيباي اوست. فيلمي با همان مشخصات ظاهري آژانس شيشه اي اما با محتوايي منصفانه تر و با نگاهي عادلانه تر. فيلم به لحاظ ساختاري جاي هيچگونه حرفي را باقي نمي گذارد. همه چيز در اين فيلم عالي است. از تسلط همه جانبه حاتمي كيا و بازيگرداني قدرتمندانه حبيب رضايي، تا تصاوير زيباي حسن پويا و در نهايت بازي ماندگار حميد فرخ نژاد و ليلا حاتمي.

- خواب سفيد (حميد جبلي)

حميد جبلي، بازيگر و عروسك گردان ديروز و امروز، نويسنده و كارگردان بسيار خوبي هم است. خواب سفيد، كمدي تلخي است پيرامون عشق و دلدادگي يك پسر كم عقل و نيمه ديوانه به يك دختر زيبا كه از يك سوءتفاهم شروع شده است. خواب سفيد پس از فيلم خوب پسر مريم گامي رو به جلو براي حميد جبلي به حساب مي آيد. هم براي جبلي كارگردان و هم براي جبلي نويسنده.

- زندان زنان (منيژه حكمت)

يك كارگرداني و يك فيلمنامه حساب شده به اضافه بازيهاي قدرتمندانه دو شخصيت رو در روي فيلم:  رويا تيموريان و رويا نونهالي و سه بازي بسيار متفاوت از پگاه آهنگراني به اضافه استقبال مردم از فيلم، اولين ساخته منيژه حكمت را براي هميشه در تاريخ سينماي ايران به عنوان فيلمي ماندگار ثبت مي كند.   زندان زنان يك كارگردان توانا را هم به ليست كم تعداد كارگردانان زن سينماي ايران اضافه مي كند.

- سيندرلا (بيژن بيرنگ، مسعود رسام)

سيندرلا دربست متعلق به بيژن بيرنگ و مسعود رسام است. تمام و کمال. از ديالوگهاي منحصربفرد گرفته تا ميزانسن و شكل اجراي فصلها. ذره ذره فيلم داد می زند که متعلق به اين زوج ابدی است. يک فيلم کاملا متفاوت. يک کمدی سياه در يک قالب بسيار نو. اين فيلم را با هيچ متر و معياری نمی توان سنجيد. همانطور كه هيچگاه نمونه ديگري از بازي قدرتمندانه رامبد جوان و پوپك گلدره در هيچ جاي ديگري نمي توان يافت.

- شام آخر (فريدون جيراني)

چهارمين ساخته فريدون جيراني بهترين فيلم اوست. شام آخر يك عاشقانه تمام عيار است. تصويري كلاسيك از يك عشق نامتعارف. تمامي فصلهاي مربوط به ماني و ميهن ديدني است. بخصوص فصل نايين و فصلهاي دانشگاه.  شام آخر بازگشت موفقيت آميز بازيگري است كه يك دهه بود فراموش شده بود: كتايون رياحي. و يك نمايش مقتدرانه است از توانايي داستان پردازي فريدون جيراني.

- قارچ سمي (رسول ملاقلي پور)

جديدترين فيلم رسول ملاقلي پور، خوش ساخت ترين فيلم آشفته كارنامه اوست. قارچ سمي، نسخه سينمايي كمكم كن است.  يك آشفتگي منطقي و يك بريز و بپاش ناب سينمايي.  فيلمنامه قارچ سمي دست هر كس داده مي شد از اين بهتر درنمي آمد. آدمها و شرايط منحصر بفرد ملاقلي پور را هيچ كس جز خود او نمي تواند پرداخت كند. اما ... نسل سوخته همچنان بهترين فيلم ملاقلي پور است.

- كاغذ بي خط (ناصر تقوايي)

جديدترين اثر ناصر تقوايي يكي از فيلمسازان كهنه كار و صاحب سبك سينماي ايران پس از 12 سال دوري از سينما، فيلم مهمي است. هم در كارنامه كارگردانش و هم در سينماي ايران. يك فيلم با روايتي متعارف از يك زندگي نامتعارف به همراه بازيهاي بسيار درخشان دو ستاره گذشته و حال سينماي ايران: خسرو شكيبايي و هديه تهراني.

- من ترانه پانزده سال دارم (رسول صدرعاملي)

بهترين ساخته رسول صدرعاملي و بهترين فيلم جشنواره  بيستم فجر. رسول صدرعاملي كه با دختري با كفشهاي كتاني به دنياي جديد  دوران فيلمسازي خود وارد شد، با من ترانه پانزده سال دارم توانايي هايش را به رخ همگان كشيد. يك فيلمنامه حساب شده  به اضافه بازيگرداني عالي حبيب رضايي با يك غافلگيري دلپذير: ترانه عليدوستي. يك شگفتي ديگر مي تواند افتخارات اين فيلم را تكميل كند: موفقيت در اسكار 2003