بيست و يكمين جشنواره فيلم فجر / يادداشتهاي روز پنجم

يادداشتهاي روزانه / پنجمين روز / 16 بهمن 1381

صورتي / فريدون جيراني / 1.2*	احمد شاهوند
يك ملودرام تند و سريع فريدون جيراني در صورتي ملودرامي گرم و صميمي با ريتم تند و سرحال و قبراق ساخته كه شايد نمونه اش را در سينماي ايران به ندرت ديده ايم. فيلم يك داستان كليشه اي دارد كه جيراني با آگاهي از اين تكرار، با ساختاري سنجيده و با بياني دلنشين و بدون در افتادن به بخش اشك انگيز اين گونه داستانها، هيچ چيز را جدي نمي گيرد و داستان هزار بار گفته و يك خطي اش را با پاياني كه شايد در اين سالها اصلا Happy End تلقي نميشود به دليل اينكه تماشاگر امروزي بيش از اينكه به حفظ خانواده شهرام شباويز بيانديشد، نگران حال و روز و آينده ليلا مشرقي است، با ظرافت هر چه تمام تر تعريف مي كند. فيلم جاي كار دارد و خيلي بهتر از نسخه فعلي اش مي توانست باشد، اما فريدون جيراني در مسير تازه اي كه انتخاب كرده، كاملا موفق است و قطعا به ضعفهاي كارش آگاه. بايد منتظر كار بعدي او باشيم. صورتي، كارناوالي است از بازيهاي خوب و قابل قبول از بازيگراني كه همه در شكل و شمايلي جديد ظاهر شده اند. رامبد جوان، ميترا حجار و فقيه سلطاني هر يك با قدرت هرچه تمام تر از پس اجراي نقش برآمده اند. فصل منتخب: فصل آشنايي شهرام شباويز و ليلا مشرقي و فصلي كه شهرام ليلا را به پسرش معرفي ميكند. شخصيت منتخب: ليلا مشرقي / فقيه سلطاني

صورتي / فريدون جيراني / **	علي اصغر كشاني
ظريف و محافظه كارانه جيراني اينبار اشتباهي را كه در شام آحر مرتكب شد تكرار نميكند. حالا روايت از زبان «اميرحسين شباويز» كودك هشت ساله اي بيان مي شود كه برخلاف ثريا قاسمي در شام آخر خود نيز در تمامي فصلهاي قصه حضور دارد. جيراني با دقت در تمامي اجزاء فيلمنامه اثرش آنرا به شكلي منطقي به جلو هدايت مي كند. اين فيلم برخلاف ادعاي كارگردان هيچ نوع شوخي با « قرمز » نمي كند. بلكه مستقلا در پي روايت قصه خود است. ريتم فيلم متناسب با رويدادها و وقايعي است كه با سرعت خاص خود اتفاق مي افتد و تدوينگر در اين مرحله است كه تسلط خود را نمايان مي سازد. همه چيز حساب شده پيش مي رود. شخصيتها روحيات، خصلتها و ويژگي هايشان را براي يكديگر و براي ما بيان مي كنند. اما آنچه در فينال رخ مي دهد برخلاف تمامي اطلاعاتي است كه مخاطب از كنش و واكنش هاي شخصيت كاراكترها انتظار دارد. شخصيت شهرام شباويز به گونه اي پردازش نشده است كه ما از او كنشي اينچنين انتظار داشته باشيم. بر فرض كه او تصميمي آني گرفته باشد. اما «اميرحسين» در انتها اشاره مي كند كه ديگر پدرش ليلا مشرقي را نمي بيند. و اين چيزي جز ضعف نزديكي دوربين به شخصيتها نيست كه كنشهاي آني شان برايمان قابل هضم نمي شود. شخصيتها را آنچنان مصر براي اعمالشان مي يابيم كه گذشتهاي ناگهاني انتهاي فيلم هيچ توجيهي براي اصرارهاي پيشين باقي نمي گذارد و مقدمه چيني هاي ظريف جيراني انتهايي محافظه كارانه را رقم مي زند.
روز اول \| روز دوم \| روز سوم \| روز چهارم \| روز پنجم \| روز ششم \| روز هفتم \| روز هشتم \| روز دهم