|
 يك
عاشقانه تمام عيار
سرانجام در روز دهم،
بهترين فيلم جشنواره بيست و يكم را ديدم.
شبهاي روشن
به كارگرداني فرزاد مؤتمن
كه با نگاهي به رمان « شبهاي روشن » نوشته تئودور داستايوفسكي ساخته شده، يك عاشقانه
تمام عيار است. حتي از
درخت گلابي داريوش مهرجويي هم بهتر است. و حتي در رقابت با
نفس عميق در رده اول قرار مي گيرد. چه فضاسازي درخشاني. چه بازي
درخشاني از هانيه
توسلي. مهدي احمدي هم با اينكه بهترين بازي عمرش را
كرده، اما همچنان لنگي هايي دارد. و چه موسيقي معركه اي
از پيمان يزدانيان. همه چيز در اين فيلم عالي است.
شبهاي روشن آدم را عاشق
مي كند. هفت پرده را نديده ام، اما فكر نمي كردم مؤتمن بتواند بهترين فيلم عاشقانه
/ شاعرانه سينماي ايران را بسازد. در اكران عمومي بارها و بارها به ديدن فيلم خواهم
رفت.
فصل منتخب: از شب چهارم تا انتها
شخصيت منتخب: رويا / هانيه توسلي |
