|
خواه كه تو اي پاره ي دل !
زنده بماني
چون ماه جهانتاب، در خشنده
بماني
تا بنده سهيل مني و شمع سرايم
خواهم ز خدا ، روشن و تابنده
بماني
ا
اميد من آن است كه در گلشن
هستي ـــ
چون غنچه گل با لب پر خنده
بماني
چون زهره به پيشاني عالم
بدرخشي
تاجي شوي بر سر آينده بماني
خواهم كه پس از من چو يكي نخل
برومند ـــ
تا زنده كني نام پدر زنده
بماني
نام تو « سهيل » است و فروغ
دل مائي
خوام كه همه عمر ، فروزنده
بماني
اي نور دلم ! بندگي خلق روا
نيست
خواهم كه به درگاه خدا، بنده
بماني.
*****
|
