|
ادستهاي گرم
تو
كودكان
توامان آغوش خويش
سخن ها مي
توانم گفت
غم نان اگر
بگذارد.
نغمه در نغمه
درافكنده
اي مسيح
مادر، اي خورشيد!
از مهرباني
بي دريغ جانت
با چنگ تمامي
ناپذير تو سرودها مي توانم كرد
غم نان اگر
بگذارد.
***
رنگ ها در
رنگ ها دويده،
اي مسيح مادر
، اي خورشيد!
از مهرباني
بي دريغ جانت
با چنگ تمامي
نا پذير تو سرودها مي توانم كرد
غم نان اگر
بگذارد.
***
چشمه ساري در
دل و
آبشاري در
كف،
آفتابي در
نگاه و
فرشته اي در
پيراهن
از انساني كه
توئي
قصه ها مي
توانم كرد
غم نان اگر
بگذارد.
*****
|
