|
دشتهاي آلوده
ست
در لجنزار گل
لاله نخواهد روئيد
در هواي عفن
آواز پرستو به چه كارت آيد ؟
فكر نان بايد
كرد
و هوايي كه
در آن
نفسي تازه
كنيم
گل گندم خوب
است
گل خوبي
زيباست
اي دريغا كه
همه مزرعه دلها را
علف كين
پوشانده ست
هيچكس فكر
نكرد
كه در آبادي
ويران شده ديگر نان نيست
و همه مردم
شهر
بانگ برداشته
اند
كه چرا سيمان
نيست
و كسي فكر
نكرد
كه چرا ايمان
نيست
و زماني شده
است
كه به غير از
انسان
هيچ چيز
ارزان نيست .
« تابستان 57»
*** |
