|
شنيده ايد كه آسايش بزرگان چيست :
بكاخ دهر كه آلايش است بنيادش
همي ز عادت و كردار زشت كم كردن
ز بهر بيهده، از راستي بري نشدن
بُرون شدن ز خرابات زندگي هشيار |
براي خاطر بيچارگان نياسودن
مقيم گشتن و دامان خود نيالودن
هماره بر صفت و خوي نيك افزودن
براي خدمت تن، روح را نفرسودن
ز خود نرفتن و پيمانه اي نپيمودن |
