|
در سال 1381 كه چيزي به پايان آن
نمانده است مجموعا 41 فيلم در سينماهاي تهران به نمايش در آمد كه اين رقم نسبت به
سال گذشته با 46 فيلم اكران شده 11 درصد كاهش داشته است.
از اين تعداد، 10 فيلم در فصل بهار، 9
فيلم در فصل تابستان، 15 فيلم در فصل پاييز و 7 فيلم در فصل زمستان به روي پرده
رفته اند. در اين يادداشت به فيلمهاي اكران شده در سال 1381 نگاه مختصري خواهيم
داشت.
 فصل بهار:
فصل سينمايي ايران در سال 1381 از 8
فروردين آغاز شد. در اين روز 4 فيلم كه پيش از آن در بيستمين جشنواره فيلم فجر حضور
داشتند به روي پرده رفتند: من ترانه پانزده سال دارم (رسول صدرعاملي)، شام آخر
(فريدون جيراني)، مزاحم (سيروس الوند) و قارچ سمي (رسول ملاقلي پور).
رسول صدرعاملي
در من ترانه پانزده سال دارم موفقيت نصفه و نيمه خود در دختري با كفشهاي
كتاني را به شكلي باورنكردني كامل مي كند. فيلم، داستان ترانه پرنيان پانزده ساله
را در شرايطي سخت و طاقت فرسا صادقانه، با يك فيلمنامه پر و پيمان و با شخصيتهايي
ملموس و پذيرفتني به تصوير كشيده است. فيلم آخر صدرعاملي در اكران تهران و
شهرستانها توانست مخاطبان بسياري را به سينماها بكشاند. اين فيلم در تهران 330
ميليون تومان فروش كرد.
اعمال و رفتار شخصيتهاي شام آخر به شدت
به دل مي نشيند. در فيلمي كه به شدت متكي به روايت است، فريدون جيراني مي كوشد علاوه
بر روايت يك قصه عاشقانه فصلهاي ماندگاري را براي ثبت در تاريخ سينماي
ايران ثبت كند. فصلهايي كه با حضور ميهن مشرقي با بازي فراتر از تصور كتايون رياحي
تبديل به عاشقانه اي جذاب شده است. شايد كتايون رياحي با سابقه طولاني بازيگري، مي
بايست در دهه هشتاد چهره مي شد تا سينماي ايران از توانايي هاي اين بازيگر بي بهره
نماند. كتايون رياحي كشف جديد سينماي ايران است. شام آخر در تهران 260 ميليون تومان فروخت.
سيروس الوند، سرخوش و سر حال از موفقيت
دستهاي آلوده در گيشه، در مزاحم تمام سعي و تلاش خود را بكار مي گيرد تا علاوه بر
تضمين صد در صد فروش، منتقدان و نويسندگان را هم راضي نگه دارد. اما مثل زماني كه
يخ ساغر نگرفت، حناي مزاحم هم رنگي نداشت. سيروس الوند از نيمه هاي فيلم به بيراهه
مي زند و ديگر نمي تواند به جاده اصلي برگردد. حيف از بازي امين حيايي و ليعا زنگنه
كه در فيلمنامه اي اينچنين مغشوش به هدر رفته است. اما دستپخت الوند در تهران و بخصوص
در شهرستانها با استقبال بي سابقه مواجه شد. مزاحم در تهران حدود 250 ميليون تومان
و در شهرستانها تا به امروز نزديك به 400 ميليون تومان فروش داشته است.
رسول ملاقلي پور در قارچ سمي، برخلاف
كمكم كن، به شكلي با كلاس و سطح بالا به سيم آخر زده است. آدمهاي منحصر بفرد و به
ته خط رسيده ملاقلي پور، اعتراض و عشقشان را با شكستن شيشه و داد و فرياد و
خشونت در قابهايي شكيل با قطعهايي ماهرانه و با يك ملودي همراهي كننده شنيدني بر سر بيننده
فرود مي آورند. و لابد بيننده هم بايد از اين اتفاق استقبال كند. كه متاسفانه
اينچنين نشد و قارچ سمي در اكران تهران تنها 60 ميليون تومان فروش كرد.
ماني و ندا كه از روز 11 ارديبهشت در
سينماهاي تهران به روي پرده رفت، حكايت كاريكاتور وار عشق و پول است. ماني و ندا به
هيچ وجه سينما نيست. يك قسمت از يك مجموعه تلويزيوني است كه سعي مي كند در لحظاتي
بيننده گذري تلويزيوني را بخنداند. همين كه پرويز صبري ادعاي ديگري جز اين ندارد و
سعي نمي كند ضعفهاي فيلم را پشت حرفهاي گنده تر از خودش پنهان كند كافي است تا ماني
و ندا فيلم بسيار بدي نباشد. فيلم توانست در سينماهاي تهران 82 ميليون تومان فروش
كند.
از 16 خرداد دو فيلم اتانازي و
مونس در سينماهاي تهران به نمايش در آمدند. رحمان رضايي در اتانازي همچون فيلم قبلي
اش دختران انتظار، مي كوشد تا دغدغه هاي خود را با زباني ساده و با شخصيتهايي
منحصربفرد تصوير كند. اتانازي از اين لحاظ فيلم خوبي است. فيلمي كه يك بازيگر توانا
را هم به سينماي ايران معرفي مي كند: عليرضا ثاني فر. فيلم در تهران آنچنانكه بايد
ديده نشده و تنها توانست 63 ميليون تومان بفروشد اما در شهرستانها از اين فيلم
استقبال غيرمنتظره اي به عمل آمد: 215 ميليون تومان فروش.
مونس، آخرين ساخته حميد رخشاني يك
عاشقانه از نوع اسلپ استيك و از نوع بزن و بكوب است. يك فيلم ناشيانه با ميزانسهايي
كه مي تواند در كلاسهاي آموزش فيلمسازي باب مباحث جديدي را بگشايد! يك نما از اين
فيلم قابل دفاع نيست. از بازي آماتوري بازيگران و بخصوص امين حيايي و محمدرضا شريفي
نيا گرفته تا فيلمنامه و كارگرداني و ... و فيلم با اين وضعيت تنها توانست 15
ميليون تومان بفروشد.
كاغذ بي خط، تازه ترين ساخته ناصر
تقوايي پس از 12 سال از روز 22 خرداد به روي پرده رفت و با وجود برخورداري از دو
ستاره گذشته و حال سينماي ايران: خسرو شكيبايي و هديه تهراني، نتوانست خانواده ها
را آنچنان كه بايد به سينماها بكشاند. شايد يكي از دلايل عدم استقبال از ساخته
متفاوت و غيرمتعارف تقوايي از يك زندگي كاملا متعارف، ريتم كند آن باشد. بيننده
امروزي علاقه اي به ديدن زندگي خودش در سينماها ندارد. او آمده تا وقت گرانبهاي خود
را صرف ديدن فيلمي كند كه او را براي مدت كوتاهي هم كه شده او را با خود به دنياي
ديگري ببرد. فيلم در اكران تهران نزديك به 160 ميليون تومان فروخت.
عروسي مهتاب كه ساخته خسرو ملكان پس از
11 سال دوري از سينماست، متاسفانه از آن دسته فيلمهايي است كه پيش از همه دليل
ساخته شدن فيلم سوال اصلي است. فيلمي كه از ابتدا بيننده را دست كم مي گيرد و يك
تعقيب و گريز پيش پاافتاده را با يك پايان خوش ابلهانه به خورد تماشاگر مي دهد. در
اين فيلم است كه ضعف كارگرداني در استفاده از توانايي هاي يك بازيگر به خوبي عيان
مي شود. بازي الهام چرخنده را در اين فيلم با فيلم شب يلدا مقايسه كنيد همه چيز
دستتان مي آيد.
آبي ساخته حميد لبخنده كه در سال 79
ساخته شد و در نوزدهمين جشنواره فيلم فجر به نمايش درآمد و پيش بيني مي شد كه
بتواند لقب پرفروشترين فيلم سال را به دست بياورد، پس از يك سال وقفه، سرانجام بي
سر و صدا، 30 خرداد در سينماهاي تهران به روي پرده رفت. آبي يك فيلم هندي خوش ساخت
است كه تنها چند كليپ رقص و آوازي كم دارد. از حميد لبخنده كه مجموعه تلويزيوني
بسيار موفق در پناه تو را در كارنامه دارد، انتظار بيش از اين بود. اين فيلم در
سينماهاي تهران توانست 225 ميليون تومان بفروشد.
... ادامه دارد
احمد شاهوند
shahvand@iranactor.com
|
